3 augustus 2026
Even geleden

Het is even geleden sinds mijn laatste post. Ik heb me afgevraagd of ik dit nog wilde. Niet alleen de blog, maar ook het hele HD leven.
Lees meer …
Het is even geleden sinds mijn laatste post. Ik heb me afgevraagd of ik dit nog wilde. Niet alleen de blog, maar ook het hele HD leven.
Lees meer …
Ik wandel hand in hand met Alex. Voor ons uit lopen en huppelen de kinderen lachend en af en toe plagen ze elkaar. Het is een prachtige winterdag en ik geniet intens van dit soort ‘slowlife’ dagen. Het is maanden geleden dat ik voor het laatst bij Alex over de knie heb gelegen. Ik zou niet eens meer weten wanneer het voor het laatst was. En dat is prima.
Lees meer …
Ik heb al eerder geschreven over, dat het steeds moeilijker wordt om HD toe te passen met opgroeiende kinderen in huis. De mogelijkheden worden steeds minder.
Lees meer …
Binnen de huiselijke discipline ervaar ik altijd een soort pieken en dalen. Er zijn tijden dat de nood hoog is. Dan heb ik het idee dat de behoefte aan een pak slaag aldoor aanwezig is. Het lijkt dan alsof er zoveel ‘fout’ gaat en dat ik me verbaas hoeveel Alex daarvan niet opmerkt.
Lees meer …
Ken je zo’n moment dat er besef zijn intrede doet en dat het lijkt alsof de hele wereld bevriest? Nou dat had ik onlangs met mijn parkeerkaartje. Weer dat vervelende parkeerkaartje.
Lees meer …
Alex heeft een tijdje terug een operatie ondergaan. Niet heel ernstig, maar vooral ingewikkeld. Een aantal weken geen inspanning en niet tillen zijn onder andere de voorschriften. Het hele HD gebeuren is daardoor wat naar de achtergrond verplaatst. Niet de rolverdeling en de omgang, dat zeker niet. Echter wel de ontstress spankings en de straf spankings. Ook al zijn die laatste niet meer zo aan de orde. Geheel begrijpelijk, maar ik mis het soms.
Lees meer …
Allemaal leuk en aardig die rolpatronen, volgzaamheid en onderdanigheid, maar hoe ziet dat er uit in de praktijk? Vaak hebben mensen het beeld, wanneer ik aangeef een traditionele rolverdeling te bezigen, dat ik heel slaafs met mijn hoofd naar beneden gericht mijn man bedien en ja en amen zeg. Dat is totaal niet het geval. We doen een hoop dingen samen, regelen een hoop dingen samen en beslissen een hoop samen. Echter is hij de eindverantwoordelijke van het gezin. Wij hebben ooit samen een tv’tje aangeschaft. Toen we elkaar leerden kennen hadden we het niet breed. Ons huis was (en is nog steeds) ingericht met veel spullen die we tweedehands hebben aangeschaft of gratis hebben gekregen. Naar alle tevredenheid, want we voelen ons daar ook goed bij.
Lees meer …