26 januari 2023

verlangen


verlangen

Het is nog net geen vijf uur. Ik zucht diep. De zoveelste lange dag en korte nacht. De slaapkamerdeur vliegt open en de jongste kruipt in ons bed. Het heeft geen zin hem terug naar bed te brengen, want dan schreeuwt hij de hele buurt wakker uit protest. Half zes gaat Alex er maar uit. Hij gaat douchen. Naast me hoor ik een steeds rustiger wordende ademhaling tot ik alleen nog maar zachte snurkgeluidjes hoor. Ja hoor natuurlijk slaapt dat bed van papa en mama veel lekkerder.

Langzaam gaan mijn gedachten hun eigen kant op. Ik probeer nog te sturen door een boodschappenlijstje te maken in mijn hoofd, maar het gevoel is sterker. Het verlangen komt naar de oppervlakte. Eigenlijk wil ik hier niet aan denken en al helemaal niet voelen. Het is sterker en hoe ik me ook verzet, het breekt door alles heen. Het verlangen naar een lang, fijn, opbouwend, helend pak slaag.

Echter, geen gelegenheid. Uiteraard is er altijd gelegenheid voor de stille optie met de cane, maar dat wil ik nu juist niet. Dat zal nu ook eerder verkeerd doen dan dat het iets goeds doet. Ik wil geen afstand, maar juist de nabijheid en veiligheid van over de knie. Geen scherpe pijn en niet ‘even fixen.’ Gewoon lang opbouwend over de knie met de hand. Van lichte ongemak naar flinke pijn. Afsluiten met een goed instrument en dan huilen bij Alex in zijn armen. Met die lichte slapers die onze kinderen zijn is het geen optie om uit te voeren als ze er zijn. Het is gewoon even niet anders. Het moet wachten. Tot, tja tot wanneer eigenlijk?

Met tegenzin stap ik uit bed. Het is tijd om op te staan. Het ontroert me om die kleine in ons grote bed te zien liggen slapen. Er moet momenteel zoveel en de dagen zijn zo snel gevuld met verplichtingen. Ik duw dat knagende verlangen weg. Het kan voorlopig toch even niet. De komende tijd moet ik de warmte even anders opzoeken.

In plaats van echte warmte sta ik moed te verzamelen voor een ijskoude douche want de cvketel is voor de zoveelste keer kapot. Ik ben de tel kwijt, maar we wonen in een huurhuis en dan is er niet altijd per direct een oplossing. Een wandeling zal me goed doen, maar ook dat moet in de kou. Zo word ik er niet vrolijker op. Dus ik ga me straks maar te buiten in de kringloop. Misschien vind ik nog wel een hulpmiddel dat geduldig wacht tot er tijd is voor lange, bevrijdende warmte en nabijheid.



Rubriek:

Tags: , ,

Reageer op deze blogpost
hartje1

14 januari 2023

Super Charlie


super charlie

Voor mij begon het jaar 2023 met een hoop gedoe. Daar ben ik dus heel slecht in. Ik bedoel ik heb een goede start nodig. Anders voelt het alsof het kenmerkend is voor, in dit geval, de rest van het jaar. Daar ga ik dan ook in mee. De lijn der verwachting zeg maar. Gelukkig heb ik Alex die dat niet zomaar laat gebeuren. Zaterdag was het keerpunt. Wat mij betreft maakte ik een afstreepkalender tot eind december zodat er weer geproost kan worden op een nieuw jaar.

Lees de hele blogpost …

Rubriek:

Tags: , , ,

Reageer op deze blogpost
hartje4

3 januari 2023

De keer dat ik mijn telefoon kwijt was.


Tegenwoordig doe ik elke keer als ik wegga mijn telefoon in mijn tas. Dat heeft Alex de laatste keer goed eh duidelijk gemaakt. Heel bewust berg ik hem dan op, want als ik dat gedachteloos doe ben ik hem voor mijn gevoel ook nog tien keer kwijt.

Kort geleden ging dat weer helemaal mis in de stad. In de gang, voor we weggaan, doe ik mijn telefoon in mijn tas. Tot zover niks aan de hand. Alex vraagt iets en dat wilde ik meteen even opzoeken op internet.

Lees de hele blogpost …

Rubriek:

Tags: , , ,

Er zijn 2 reacties, reageer ook
hartje3

4 december 2022

De buren


buren

We wonen in een gehorig huis. Wanneer de buren lachen horen we dat. Zeker als de buurvrouw schatert lijkt het alsof ze bij je op de bank zit. Werkelijk alle leefgeluiden zijn goed hoorbaar. Ik kan me er niet aan storen. Wel kan ik me flink zorgen maken om onze geluiden. Dan bedoel ik niet onze kinderen die vanaf moment van wakker worden al meteen op volle kracht aanwezig zijn.

Lees de hele blogpost …

Rubriek:

Tags:

Reageer op deze blogpost
hartje7

18 november 2022

In tijden van verdriet


in tijden van verdriet

Wanneer ik verdriet heb vind ik het moeilijk om invulling te geven aan onze huiselijke discipline relatie. Dat laat ik dan links liggen en dan wil ik liever ook niks horen over afspraken of regels. Het lijkt dan zo onbelangrijk. Er zijn dan andere dingen die van belang zijn. Wanneer de rust weer terug is wil ik het wel weer snel oppakken.

Lees de hele blogpost …

Rubriek: , ,

Tags: , , , ,

Reageer op deze blogpost
hartje7

12 november 2022

Mijn ideale straf beleving


In mijn beleving zijn er drie soorten spanking in de HD dynamiek zoals ik het zie. Spanking voor straf, spanking om spanning los te laten en erotische spanking. Elke is weer anders en er zijn veel factoren die kunnen bijdragen of juist afbreuk kunnen doen aan de ultieme beleving.

Vandaag beschrijf ik wat mijn ideaalbeeld is wat betreft een spanking voor straf. Bekeken vanuit de perfecte situatie waarbij geen rekening gehouden hoeft te worden met andere factoren.

Lees de hele blogpost …

Rubriek: ,

Tags: , , ,

Er zijn 2 reacties, reageer ook
hartje6

1 november 2022

Met vallen en opstaan


huiselijke discipline

Alex en ik hebben zoveel gesproken samen voordat we een relatie begonnen, dat we nog moe zijn van al dat gepraat. Een van de gespreksonderwerpen was huiselijke discipline. Ik wilde nooit meer een relatie zonder die dynamiek. Wil het zijn dat Alex de meest lieve, zachtaardige, beschermende, positieve man op aarde is. Hij zag het niet meteen zitten om een rol als heer des huizes te vervullen. Laat staan me te slaan. Dat was echt geen optie. Lastig. Zeker als ik zo verliefd ben, ben ik geneigd het dan maar op zijn beloop te laten.

Lees de hele blogpost …

Rubriek: ,

Tags: , , ,

Reageer op deze blogpost
hartje5